Όταν ο Αστρολόγος γράφει τη δική του Ιστορία.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι ιστορία θα γραφόταν, αν στο μέλλον δια μαγείας εξαφανίζονταν όλα τα ιστορικά βιβλία και αν είχαμε στη διάθεσή μας μόνο το έργο των αστρολόγων της εποχής μας; Αλήθεια, όμως, τι σημαίνει ιστορική εγκυρότητα στο έργο των αστρολόγων, και τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει το έργο τους αξιόπιστη ιστορική πηγή; 

Το θέμα αυτό έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό τους σύγχρονους μελετητές της Ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας όσον αφορά τον τρόπο που προσεγγίζουν και αναλύουν πολύ σημαντικά αστρολογικά κείμενα του παρελθόντος. Είναι πιθανό ότι ο σπουδαίος Ρωμαίος συγγραφέας και αστρολόγος, Ιούλιος Φίρμικος Ματερνός (4ος αι. κ.ε.) στην πραγματεία του με τίτλο Μάθησις (Mathesis) δεν περιορίζεται μόνο στις παραδοσιακές αστρολογικές ερμηνείες που καθόριζαν οι κανόνες της τέχνης του. Μία προσεκτική μελέτη του έργου του επιβεβαιώνει ότι, όπως και οι αστρολόγοι σήμερα, έτσι και ο Φίρμικος μέσα από τις αστρολογικές του αναλύσεις παρουσιάζει τις ανησυχίες, τα ενδιαφέροντα και τον παλμό της κοινωνίας που ζει. Δεν θα πρέπει λοιπόν να περνάει απαρατήρητος ο τρόπος τον οποίο ένας αστρολόγος επιλέγει για να παρατηρήσει, να μελετήσει και να μιλήσει για την εκδήλωση συγκεκριμένων αστρολογικών όψεων. Ακόμα και το πού θα εστιάσει την προσοχή του, σε ποιο συγκεκριμένο ουράνιο δρώμενο, είναι άμεσα συνδεδεμένο τόσο με το χαρακτήρα του, τα ενδιαφέροντά του, αλλά και και με την ιστορική πραγματικότητα που ζει. 

Με τον ίδιο τρόπο και στην πραγματεία του Φίρμικου οι τομείς εκείνοι στους οποίους αφιερώνει περισσότερο χώρο και δίνει μεγαλύτερη έμφαση μπορούν να θεωρηθούν ότι και εκφράζουν ιστορικές αλήθειες της Ρωμαϊκής κοινωνίας του 4ου αι. κ.ε. Ας δούμε, όμως, ένα παράδειγμα και συγκεκριμένα στον τρόπο που ο συγγραφέας πραγματεύεται την έννοια της «ευτυχίας» (felix ή felicitas) μέσα από την αστρολογία. Στις αστρολογικές εκείνες όψεις όπου αφορούν τη γενικότερη ευημερία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η έννοια της ευτυχίας προσδιορίζεται κατεξοχήν μέσα από τον υλικό πλούτο, την προσωπική ιδιοκτησία και την πολιτική εξουσία. Δεν είναι τυχαίο ότι στις προβλέψεις του Φίρμικου που αφορούν κοσμολογικά ευρύτερα τον πλούτο, τη φήμη και την πολιτική δύναμη, το λεξιλόγιό του είναι πολύ πλουσιότερο, σε σύγκριση τη μονότονη επανάληψη των «υποσχέσεων της προσωπικής ευτυχίας» προς τους αναγνώστες του. 

Η ατομικά βιωματική προσέγγιση της ευτυχίας για την Ρωμαϊκή κοινωνία τον 4ο αι. κ.ε. προβάλλεται κυρίως μέσα από την απόκτηση και συγκέντρωση υλικών αγαθών. Ο Φίρμικος, όχι μόνο κάνει μέσα από την αστρολογία μία σημαντική διάκριση στον τρόπο που η κοινωνία του οικειοποιείται την έννοια της ευτυχίας, αλλά φαίνεται ότι δεν τον ικανοποιεί αυτή η ηδονική θα λέγαμε προσέγγισή της. Το γεγονός αυτό εκφράζεται με την απουσία λέξεων που θα χρωμάτιζαν τόσο ποιοτικά όσο και περιγραφικά την έννοια της ευτυχίας στα προσωπικά ωροσκόπια που αναφέρει. Τα επίθετα και οι λέξεις που την προσδιορίζουν είναι κατεξοχήν ποσοτικά και μάλλον «άχρωμα»: “η μεγαλύτερη ευτυχία, αύξησης της ευτυχίας, οι παγίδες της ευτυχίας, τα στολίδια της ευτυχίας”, ενώ μερικές φορές η λέξη ευτυχία αναφέρεται σαν “η περιττή και πέρα από το μέτρο ευδαιμονία.” Οι λεκτικές φόρμουλες που αφορούν την προσωπική ευτυχία μέσα από τις εφήμερες και υλικές ικανοποιήσεις δεν διακρίνονται για τη ζωντάνια τους ή την αισιοδοξία τους. Η στάση αυτή του Φίρμικου στον τρόπο που χρωματίζει την επίτευξη της ευτυχίας στο έργο του εκφράζει φυσικά τόσο το παρακμάζον πνεύμα της εποχής του—γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι άλλες σύγχρονες ιστορικές πηγές—όσο και σε κάποιο βαθμό την προσωπική του ιδιοσυγκρασία στην ερμηνεία του κόσμου.

 

Ποιος όμως ο λόγος να ενδιαφέρουν κάποιον αστρολόγο σήμερα οι εννοιολογικές αυτές διαφορές στο έργο ενός συναδέλφου του από το παρελθόν και αν τον ενδιαφέρουν, τι θα μπορούσε αυτό να προσφέρει στο έργο του; Σε καμία περίπτωση δεν εννοούμε εδώ απλουστευτικά ότι η γνώση για παράδειγμα των διαφορετικών επιθέτων που προσδιορίζουν την έννοια της ευτυχίας σε μία αρχαία αστρολογική πραγματεία, θα δώσει νέες ερμηνευτικές αστρολογικές τεχνικές πρόβλεψης ή θα αναστείλει την εμπορευματοποίηση της αστρολογίας σήμερα. Όμως η σοβαρή μελέτη της ιστορίας της αστρολογίας και των εκπροσώπων της από γενιά σε γενιά, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τις ιδεολογικές και πολιτικές, αλλά και τις πολιτισμικές και κοινωνικές της προεκτάσεις, μπορεί να οδηγήσει στην επίγνωση για τις ρίζες της δικής μας νοοτροπίας και να προσφέρει μία κριτική εξήγηση για το πώς η δική μας κουλτούρα απεικονίζει, εκμεταλλεύεται και οικειοποιείται εννοιολογικά και ορθολογιστικά το σύμπαν.  

Αδιαμφισβήτητα, το παραπάνω παράδειγμα από το έργο του Φίρμικου επιβεβαιώνει ότι η αστρολογία στην αρχαιότητα είχε μεγάλη επιρροή σε πολλούς τομείς της ζωής στο βαθμό που σήμερα θα έπρεπε να την καθιστά σε ιδιαίτερη θέση στη μελέτη της Ιστορίας των Ιδεών. Αν και μία αστρολογική πραγματεία θα ήταν το τελευταίο ίσως μέρος που κάποιος θα αναζητήσει την ιστορική αλήθεια, ο Φίρμικος στο έργο του υπαινίσσεται συχνά έναν κόσμο που βρίσκεται σε ιδεολογική και ηθική παρακμή. Το γεγονός ότι ερωτήσεις όπως «τι είναι τύχη, πεπρωμένο ή ευτυχία» εξακολουθούν να είναι επίκαιρες, επιβεβαιώνει όχι μόνο την άρρηκτη σύνδεση της αρχαίας αυτής τέχνης με το παρόν, αλλά και ότι οι αστρολόγοι σήμερα μέσα από το έργο τους οφείλουν να αντιληφθούν ότι γράφουν τη δική τους ιστορία επιλέγοντας τον ιδιαίτερο τρόπο που θα χρωματίσουν έννοιες σαν τις παραπάνω. 

Κάθε, λοιπόν, αστρολογική ερμηνεία εμπεριέχει μία θεμελιώδη συνιστώσα στον τρόπο όπου οι αστρολόγοι ερμηνεύουν τη «φαινομενικά χαοτική ακαταστασία των ουρανών». Η συνιστώσα αυτή αφορά το σύνολο των συνηθειών, των θεσμών και των ιδεών, καθετί καθιερωμένο και ιστορικό, το οποίο οι άνθρωποι από κοινού συμφωνούν να αποδέχονται ως κανονιστικό στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν μία συνεκτική εικόνα του σύμπαντος. Η αστρολογία δεν είναι τίποτα λιγότερο από μία «τεχνολογία» που επινόησε ο άνθρωπος προκειμένου να παρατηρήσει, να οικειοποιηθεί, αλλά ταυτόχρονα και να ερμηνεύσει τον τρόπο, την ένταση και τη συχνότητα που συντονίζονται με αυτόν τα ουράνια σώματα που τον περιβάλλουν, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η μεταλλουργία οικειοποιείται την ενέργεια που εμπεριέχεται στη φωτιά, ή όπως η γεωργία βάζει σε τάξη τη γονιμότητα της φύσης, ή όπως η αεροπλοΐα δαμάζει τη δύναμη του αέρα, ή όπως η ναυσιπλοΐα κυριαρχεί στα κύματα των θαλασσών.

 

Η κλιμακωμένη αβεβαιότητα που σήμερα ο άνθρωπος έχει για το μέλλον του δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, και η έμφυτη τάση του να τακτοποιεί εννοιολογικά το σύμπαν που τον περιβάλλει καθιστά την αστρολογία ένα ωφέλιμο εργαλείο που του επιτρέπει να επιλέξει τον τρόπο που θα χαλιναγωγήσει και θα επαναδιευθετήσει τις κοσμικές αυτές ενέργειες. Το σύμπαν βρίσκεται σε μία ακατάβλητη διαδικασία δημιουργίας και είναι εντελώς αδιάφορο για αυτό αν οι πλανήτες συντονίζονται μαζί μας ευνοϊκά ή όχι. Είναι ανώφελο, έως και επικίνδυνο να γίνεται προσπάθεια να αναγάγουμε τις δικές μας ιδεολογικές, πολιτισμικές και ορθολογικές συμβάσεις σε εκείνες τις δυνάμεις που κινούν τα ουράνια σώματα. Δηλαδή, να αποδίδουμε στη φύση αυτό που στην πραγματικότητα είναι προϊόν του πολιτισμού, όπως για παράδειγμα το πώς ορίζεται συμβατικά σήμερα η ευτυχία. 

Όσον αφορά εμάς σήμερα, η έννοια της ευτυχίας έχει πάρει τη μορφή παγκόσμιου ψυχαναγκασμού, αν λάβει ενδεικτικά κανείς υπόψη του τον αριθμό των βιβλίων που κυκλοφορούν τώρα με θέμα αυτό (του τύπου «Ευτυχία για αρχάριους», «Ευτυχισμένο χρήμα», «Ευτυχία σε 10 βήματα» κτλ.). Η ιδεοληπτική αυτή προσέγγιση βρίσκει το δρόμο της και σε ένα μεγάλο κομμάτι της αστρολογικής έκφρασης σήμερα είτε μέσα από τις εξωφρενικές υποσχέσεις ευτυχίας, είτε αντίθετα από τις τρομακτικές προειδοποιήσεις που απειλούν την επίτευξής της. Ευτυχία δεν σημαίνει ψάχνω απεγνωσμένα να βρω εκείνες τις πλανητικές όψεις που θα μου χαρίσουν μία ψευδαισθησιακή κυριαρχία στη ζωή μου.

Οι σύγχρονοι, λοιπόν αστρολόγοι καλούνται να επαναδιευθετήσουν και να νοηματοδοτήσουν τις αστρολογικές διελεύσεις προς όφελος όσων αναζητούν τις υπηρεσίες τους, υιοθετώντας μία κριτική προσέγγιση στο πώς αναζητά και στον τρόπο που ο άνθρωπος σήμερα αντιλαμβάνεται τη σχέση του με το σύμπαν. Η τέχνη της αστρολογίας, της ερμηνείας και κατανόησης των πλανητικών κινήσεων και ουράνιων ενεργειών συνιστά σε ένα σημαντικό βαθμό τη λογική, τον Λόγο με την έννοια δηλαδή ότι διαμορφώνει, οργανώνει, και θα τολμούσα να πω ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ελέγχει τις ιδεολογικές επιταγές που χαρακτηρίζουν την κάθε εποχή. Η διαπίστωση αυτή καθιστά το έργο των αστρολόγων πάντα ιστορικά επίκαιρο, αλλά και το ρόλο των αστρολόγων ιστορικά σημαντικό για τις μελλοντικές γενιές.

Βιβλιογραφία:

--- Firmicus Maternus, Ancient Astrology, Theory and Practice: Matheseos Libri VIII, trans. Jean Rhys Bram (Noyes Press, Park Ridge, New Jersey, 1975)

--- Frederick H. Cramer, Astrology in Roman Law and Politics (Philadelphia : American Philosophical Society, 1954).

--- David McCann, Profile of a Roman Astrologer από http://www.skyscript.co.uk/firmicus.html

--- Lynn Thorndike, “A Roman Astrologer as a Historical Source: Julius Firmicus Maternus,” ClPh 8 (1913) 415-435. 

Από τον Ουρανό στη Γη: ένα Μοντέλο του Ηλιακού Συστήματος.

"Πάντα υπάρχει μία ιστορία. 

Όλα είναι ιστορίες στην πραγματικότητα.

Ο Ήλιος που ανατέλει κάθε μέρα είναι μία ιστορία.

Όλα έχουν μέσα τους μία ιστορία.

Άλλαξε την ιστορία, άλλαξε τον κόσμο."

~~~Terry Pratchett, A Hat Full of Sky

Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι σήμερα ζούμε μέσα σε μία παγκόσμια κοινότητα, όπου άνθρωποι από διαφορετικά μήκη και πλάτη της Γης έχουμε τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή πολύ εύκολα και γρήγορα μεταξύ μας. Οι δεσμοί ανάμεσά μας συχνά έχουν μία υλιστική διάσταση, είτε πρόκειται για οικονομικές δοσοληψίες, είτε για επικοινωνία μέσα από το διαδίκτυο, είτε για ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών. Παρόλο αυτά, έχουμε ξεχάσει ότι όλοι μας συνδεόμαστε εδώ και αιώνες με έναν άλλον εκπληκτικό τρόπο. Πολύ πριν την εποχή του ίντερνετ και της πληροφορίας το κατεξοχήν μέσο της κοινωνικής δια-δικτύωσης των ανθρώπων ήταν το ουράνιο στερέωμα: ο άνθρωπος κοιτούσε τον ουρανό και συνδεόταν τόσο με τον εαυτό του όσο και με τους συνανθρώπους του, ανταλλάσσοντας μύθους, απόψεις και θεωρίες στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει το σύμπαν.

Ο άνθρωπος προσπάθησε να ανακαλύψει τους προσωπικούς δεσμούς του με το σύμπαν πολλές φορές νιώθοντας φόβο και δέος, άλλες φορές μέσα από την καλλιτεχνική του έκφραση και αργότερα μέσα από το δρόμο της παρατήρησης και της λογικής. Κάθε πολιτισμός που γεννήθηκε πάνω στη Γη έστρεψε το βλέμμα του στον ουρανό. Αυτό δεν έγινε καθόλου τυχαία. Φανταστείτε τον εαυτό σας να ζει εκατομμύρια χρόνια πριν μέσα σε ένα άκρως εχθρικό και χαοτικό από όλες τις απόψεις περιβάλλον, όπου θα έπρεπε να αναζητάτε καθημερινά την τροφή σας, να προστατέψετε το σώμα σας από τις άγριες διαθέσεις της φύσης, να μην έχετε μία μόνιμη κατοικία και πολύ συχνά εσείς να γίνεστε η τροφή για κάποιο άλλο ζώο. Μέσα από την παρατήρηση του ουρανού, το γεγονός ότι κάθε μέρα ο ήλιος ανέτειλε δίνοντας τη θέση του στη νύχτα στη σελήνη και τους αστερισμούς κάλυψε για τον άνθρωπο ένα βαθύτερο και εγγενές ένστικτο επιβίωσης: την αναζήτηση για τάξη στη ζωή του. 

Έχει ιδιαίτερη λοιπόν αξία να τονίσουμε ότι το ουράνιο στερέωμα ήταν το κατεξοχήν σημείο που ο άνθρωπος βίωσε για πρώτη φορά μία μορφή τάξης. Μέσα από μία καθαρά βιωματική προσέγγιση και εμπειρία ο άνθρωπος κατάλαβε ότι η ζωή είτε στον ουρανό είτε στη γη είναι ένα δρώμενο. Αυτό λοιπόν το τόσο εντυπωσιακό δρώμενο μέσα στο οποίο και εμείς οι ίδιοι έχουμε το ρόλο μας αποφάσισαν οι Σουηδοί να μας το υπενθυμίσουν και να φέρουν από τον ουρανό στη Γη, κατασκευάζοντας το μεγαλύτερο τρισδιάστατο μοντέλο υπό κλίμακα του Ηλιακού μας Συστήματος. Το ρόλο του Ήλιου έχει το Εricsson Globe στην Στοκχόλμη, το μεγαλύτερο κτήριο ημισφαιρικού σχήματος στον κόσμο. Οι εσωτερικοί πλανήτες βρίσκονται επίσης στην Στοκχόλμη, αλλά οι εξωτερικοί πλανήτες είναι τοποθετημένοι με κατευθυνση προς τα βόρεια σε άλλες πόλεις γύρω από τη Βαλτική θάλασσα. Το μοντέλο αυτό του ηλιακού συστήματος σχεδιάστηκε από τους Nils Brenning και Gösta Gahm σε κλίμακα 1:20 εκατομμύρια.

Ας ξεκινήσουμε την περιήγησή μας σε αυτό το ουράνιο δρώμενο με αφετηρία τον Ήλιο.

Ο Ήλιος--Εricsson Globe, Στοκχόλμη .

Διάμετρος: 71m (ηλιακός δίσκος + κορώνα) 

Ερμής – Stadsmuseum, Slussen, Στοκχόλμη.
Διάμετρος: 25 cm. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 2.9 km

Το μοντέλο αυτό που παίζει το ρόλο του πλανήτη Ερμή είναι θερμαινόμενο για να δείξει ακριβώς το πόσο κοντά βρίσκεται ο πλανήτης αυτός στον Ήλιο. Στην επιφάνειά του έχουν αποδωθεί οι κρατήρες του και στο βάθρο πάνω στο οποίο είναι τοποθετημένος έχουν αποτυπωθεί διάφοροι χαρακτήρες, όπως για παράδειμα η μετατόπιση της τροχιάς σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. 

Αφροδίτη.

Διάμετρος: 62cm. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 5.5km 

Στη φωτογραφία βλέπετε το αρχικό μοντέλο για τον πλανήτη Αφροδίτη που βρισκόταν στο Kungliga Tekniska Högskolan, στη Στοκχόλμη. Δυστυχώς το μοντέλο εκλάπη το 2011 και ένα νέο μοντέλο για την Αφροδίτη βρίσκεται προσωρινά στο Institution for Space and Plasma Physics at the Kungliga Tekniska Högskolan, στη Στοκχόλμη.

Γη και Σελήνη.

Cosmonova, Naturhistoriska riksmuseet, Στοκχόλμη.

Διάμετρος: 65cm/18cm. Απόσταση από Globen (Ήλιος): 7.6km

Tα μοντέλα για τον πλανήτη μας και το δορυφόρο του, τη Σελήνη βρίσκονται στο εκδοτήριο εισιτηρίων στην είσοδο του πλανητάριου Cosmonova στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Στοκχόλμη.

Άρης-Morby Centrum

Διάμετρος: 35cm. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 11.6km

Το μοντέλο του πλανήτη Άρη συνδέεται με μία βάση από ατσάλι, η οποία συμβολίζει τη Γη. Χημικά σύμβολα γνωστών χημικών ενώσεων είναι αποτυπωμένα πάνω στην επιφάνεια του γλυπτού.

Δίας-Αεροδρόμιο Arlanda

Διάμετρος: 7.3m. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 40km

O Δίας προς το παρόν αντιπροσωπεύεται από ένα σχηματισμό από λουλούδια έξω από το Sky City στο αεροδρόμιο Arlanda. Τα σχέδια για ένα τρισδιάστατο μοντέλο του είναι καθ'οδόν.

Κρόνος-Ουψάλα

Διάμετρος: 6.1m. Απόσταση από Globen (Ήλιος): 73km

Ο πλανήτης Κρόνος προορίζεται για να κοσμίσει ένα εκπαιδευτικό πλανητάριο στην Ουψάλα. Ωστόσο, το πρώτο βήμα έγινε το 2010 όταν παρουσιάστηκε στο Celsius House (εκεί που είχε εργαστεί ο αστρονόμος του 18ου αιώνα Anders Celsiu, ένα μοντέλο του δοροφόρου του, Τιτάνα. Εκτός από αυτό, πολλά από τα φεγγάρια του Κρόνου έχουν πάρει μορφή μέσα από τις εργασίες των τοπικών σχολείων στην περιοχή.

Ουρανός – Lövstabruk

Διάμετρος 2.6m. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 146km

Ένα συμβολικό και παιχνιδιάρικο μοντέλο για τον Ουρανό παρουσιάστηκε τον Οκτώβρη του 2012 στο Lövstabruk, νότια του Gävle. Το μοντέλο είναι κατασκευασμένο από ατσάλι από το εργαστήριο Forsmark Mechanical του πυρηνικού εργοστασίου Forsmark, κοντά στο Lövstabruk, όπου το χημικό στοιχείο του ουρανίου παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Προσέξτε επίσης και την ασυνήθιστη κλίση του άξονα που έχει ο συγκεκριμένος πλανήτης. 

Ποσειδώνας – Söderhamn

Διάμετρος: 2.5m. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 229km

Πλούτωνας – Delsbo

Διάμετρος 12cm. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 300km

Ο Πλούτωνας και ο Χάροντας υποστηρίζονται από δύο στήλες επιτύμβιου χαρακτήρα, θυμίζοντας τις πύλες του Άδη, του θεού του Κάτω Κόσμου. Το γλυπτό επίσης παρέχει πληροφορίες για την πρόσκρουση ενός μετεωρίτη πριν από 90 εκατομμύρια χρόνια που είχε σαν αποτέλεσμα την εξαφάνιση κάθε είδους ζωής σε μία μεγάλη περιοχή και τη δημιουργία της λίμνης Dellen στη Σουηδία. 

Aστεροειδής Saltis – Kunskapsskolan, Saltsjöbaden

Διάμετρος: λιγότερο από 1mm. Διάμετρος από το Globen (Ήλιος): 17km

To 2000 ένα γλυπτό εμπνευσμένο από την ανακάλυψη ενός αστεροειδούς από τον A. Brandeker δημιουργήθηκε και παρουσιάστηκε Ονομάστηκε "Saltis" χαϊδευτικά από το Saltsjöbaden.  

O κομήτης του Halley – Balthazar, Skövde.

Διάμετρος: ποικίλες. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 260km

Ο κομήτης του Halley παρουσιάστηκε στο επιστημονικό κέντρο Balthazar στο Skövde το Δεκέμβριο του 2009. Ο κομήτης αντιπροσωπεύεται από τρία μοντέλα που είναι εμπνευσμένα από ζωγραφιές παιδιών. 

Ιξίων – Technichus, Härnösand.

Διάμετρος: 6.5cm. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 360km

Ο Ιξίων αποτελεί το μεγαλύτερο μεταποσειδώνιο ουράνιο σώμα στη ζώνη του Κάιπερ. Το μοντέλο του βρίσκεται στο κέντρο επιστημών Technicus στο Söderhamn. 

Σέντνα – Teknikens hus, Luleå.

Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 912km

Tο μοντέλο για το νάνο-πλανήτη Σέντνα δημιουργήθηκε από τον Arto Koskitalo και παρουσιάστηκε το 2005 στο ”Teknikens Hus” στο Luleå στη Β. Σουηδία, όχι πολύ μακρυά από τον Αρκτικό Κύκλο. Στην μυθολογία της περιοχής η Σέντνα είναι η θεά των παγωμένων θαλασσών, από όπου προσφέρει στους Εσκιμώους τις φάλαινες και τις φώκιες. Η Σέντνα συγκρίνεται συχνά με τον Πλούτωνα σε μέγεθος και ανήκει σε ένα σύνολο μικρών σωμάτων που ονομάζεται ζώνη του Κάιπερ (Kuiper). 

Το "Τέλος" [The termination shock] – Institutet för rymdfysik, Kiruna

Διάμετρος: άγνωστη. Απόσταση από το Globen (Ήλιος): 950km

Το μακρινό περιβάλλον ανάμεσα στον ηλιακό άνεμο και στα ενδιάμεσα αέρια του γαλαξία, το σοκ μπροστά στο τέρμα παρουσιάζονται στην Kiruna. Αυτο το φουτουριστικό γλυπτό είναι εμπνευσμένο  από το γνωστό Βόρειο Σέλας που είναι ορατό από τη Β. Σουηδία. 

Πηγές:

 http://twistedsifter.com/2014/10/the-sweden-solar-system-scale-model/

 http://www.astro.su.se/english/about-us/the-sweden-solar-system-1.74650#Solen